fra Jerriks Smykkeskrin

Narviks Go Go Girl
Alias: Tinka
black tabby blotched & white (n 09 22)
Geboren op 23.06.2009

Een kitten van een kennis zou voor export naar Portugal gaan en Narviks was bereid om het kitten daar heen te brengen. En eigenlijk zouden wij alleen dit kitten naar Narviks brengen... Maar daar liep ze... Een droom van NFO en de bliksem heeft ingeslagen ;o) Gevraagd naar de stamboom en toen die ook nog geweldig bleek te zijn, was ik natuurlijk helemaaaal verknocht. DIE moest ik hebben!!! Maar er zat ook nog een optie voor Spanje op haar... Naar heel lang wachten en op een leeftijd van bijna 5 maanden kwam ze dan eindelijk bij ons wonen.

Ze is zo mooi als Cindy Crawford... Maar daar weet ze helemaal niets van. Van mensen wil ze niets weten, maar ze is heel erg gek met al onze katten. Een echte katten-kat. Daarom heeft ze het hier ook zo naar haar zin, want katten hebben wij zat ;o) Onze Silas is het trouwens heeeelemaal, als ze hem ziet is ze extreem blij! En klauteren in de bomen in onze tuin vind ze ook helemaal te gek. Ze is lekker stevig, heeft een goede vacht en zelfs een hele rechte neus! Helaas heeft ze door een ongelukje als kitten, litteken weefsel in haar oog en daardoor een chronisch traanoog. Zou wel één van haar broers of zusjes in het oog hebben gekrabd. Maar ze is er aan gewend en af en toe moet ze daarvoor weer oogdruppels. Dat laat ze zonder tegenstribbelen gewoon toe. In het begin moesten we haar veel antibiotica geven voor dit oog, maar dat was geen probleem voor haar. Ze is daar ook niet van aan de diaree geraakt - ze is gewoon zo robuust als haar stamboom belooft. Vaak zit ze in de boom en als ik haar dan roep kijkt ze naar beneden alsof ze wou zeggen "het gaat goed, hoor! Laat mij maar gewoon met rust!" ;o)

Intussen heeft ze haar eerste nestje grootgebracht. Ze heeft ons er netjes bij gehaald en wij mochten ook niet van de werpkist wijken, maar ze liet ons niet echt helpen. Elke keer met haar koppie over de pasgeboren kitten's en onze hand wegdrukken! In al haar enthousiasme heeft ze de kleine Sean per ongeluk zowat de staart eraf gebeten! Ze is blijkbaar in de war gekomen met de navelstreng. Het heeft gebloed en de staart was gebroken, maar je merkte verder niets aan hem (geen pijn ed). Helaas voel je dat nog steeds heel goed en het voelt vreemd hem over de staart te aaien. Ik hoop dat ze de volgende keer wat beter oplet. Misschien kwam het ook daardoor dat wij ons er te veel mee wouden bemoeien. Dat ze daardoor te gehaast bezig was? Dus de volgende keer doen wij alleen netjes kijken met de ogen en niet meer met de vingers ;o) In ieder geval ontpopte ze zich naar een paar dagen gewenning tot moederpoes "the best"! Wij hadden nog nooit zo veel dode vogels en muizen in huis! Ze sleepte alles aan voor haar kinderen! En als er hier wat lekkers verdeeld werd, jatte ze zo veel ze kon voor haar kleintjes... Het is al lang geleden dat wij zooo veel plezier van een nestje hadden. Deze kids zijn bijzonder aanhankelijk, grappig en respectloos ;o) En ook nog eens bijzonder mooi.
Met name de 12 weken foto's maken dit duidelijk:
Tinka's kids 12 weken

5 weken